Boekfluppen en woordwapperen

Geplaatst op augustus 16, 2013

webStadsdichtfeest 032Zondag 29 september was het Stadsdichtfeest in het TAC. De stad Eindhoven nam afscheid van stadsdichter Piet van den Boom en verwelkomde Merel Morre als kersverse stadsdichteres. Er was een poëziemarkt en een Pop-Up-Podium.

Voor de kinderen viel er ook iets leuks te beleven. Ze konden woordwapperen en boekfluppen! Een ludieke start van de Kinderboekenweek.

Er werd helaas weinig gewoordwapperd maar het boekfluppen was des te leuker! Naar een idee van Loes Vork, redde ik talloze boeken van de oud-papierbak om er vandaag mee aan de slag te gaan. Zoals je ziet aan bovenstaande foto, speelde leeftijd geen enkele rol en ook volwassenen konden meedoen.

De middag werd opgezet vanuit de gedachte: leg interessant materiaal en gereedschap neer en geef verder geen enkele opdracht aan de deelnemers. Alles mag, alles is goed, experimenteer maar. Meer over deze werkwijze vind je in het boek ‘Begrijpen met je handen’ van Annet Weterings en Sabine Plamper.

webStadsdichtfeest 011Snijden en knippen en klodderen in boeken is natuurlijk heiligschennis! Zoiets doe je niet. Maar vandaag mag het wel en wat moet je met zoveel vrijheid? Jonge kinderen beginnen gewoon ergens. Oudere kinderen moeten wennen en maken dan een plan: een geheim vak in het boek snijden. Maar dat is een hele klus, daar moet je geduld voor aan de dag leggen.

webStadsdichtfeest 017Als zo’n vak lukt, dan zijn er opeens grappige ontdekkingen! Het lijken wel ramen, of deuren of klepjes. Een kabouter verstopt zich.

De kleintjes willen ook zoiets maar mogen niet werken met een scherp mes. Er ontstaat samenwerking tussen jong en oud.webStadsdichtfeest 023 Mooi, daar is geen juf of ouder voor nodig.
webStadsdichtfeest 021

Het meisje in het geruite bloesje had ook een idee. Ze begon met het inkleuren van de kaft met verf en penseel. Maar kaften zijn soms glad en deze voorkant nam geen verf op. Dit vormde geen enkel probleem. Met een doekje veegde ze de kaft schoon en ze begon gewoon opnieuw. Niet veel later zag ik haar vol concentratie met pastelkrijt in de weer. De letters op de kaft hadden wat reliëf. Interessant! De zijkanten kwamen aan de beurt. Nog eens de kaft, weer schoonvegen en zo ging het wel een uurtje door. Ze verveelde zich geen moment. Haar ouders had ze niet nodig. Die konden heerlijk luisteren naar de optredende dichters.

 

webStadsdichtfeest 022‘Mijn zoontje van zeven rent alle kanten op’, waarschuwde moeder. Ik heb hem deze middag niet zien stuiteren maar wel vol overgave zien werken. Geïntrigeerd door het materiaal, probeerde hij veel verschillende dingen uit. Hij maakte deze boot, maar ook deze handafdrukken.

webStadsdichtfeest 027
Let op de tekst! Als je het niet kunt lezen, in het blauw staat: Het Grote Doe Het Zelf Boek. En dan twee linkerhanden eronder 😉

Nog een mooie combinatie van tekst en beeld die ontstond:

webStadsdichtfeest 026Zijn vriend liep meteen naar het raam toen hij sirenes hoorde. De brandweer vloog voorbij. Hij hield van de brandweer, vertelde hij. Dus de titel van het boek dat hij koos, is geen toeval geweest: ‘Moord en Brand’. In oranje letters schreef hij de ondertitel: ‘Cool’.

Het is geweldig om te zien, hoe verschillend kinderen zijn. Hoe anders hun aanpak en ideeën zijn. Het is ook belangrijk dát je het ziet. Als ouders of als leerkracht. Ik krijg altijd het idee dat ik kinderen goed leer kennen tijdens het beeldend werken. Het zijn ook de momenten waarop je een kind kan helpen zichzelf te leren kennen. Praten over persoonlijke ontdekkingen. Door vragen te stellen als: ‘Hoe kom je op dit idee?’ of ‘Waardoor lukt het niet?’

Onder de voorwaarde dat er ruimte, tijd en mooie materialen voorhanden zijn is ontwikkeling mogelijk. ‘Juf heeft u glitters?’ Nee, dát soort spul hebben we niet. Wat zou je dan in die lijm kunnen drukken? Van zo’n vraag worden kinderen creatief. Pastelkrijt kun je verpulveren. Ik had het zelf niet bedacht. Maar zij wel!webStadsdichtfeest 028

In het echt was het boek nog mooier. De vraag was: ‘Hoe krijgen we die plakkende en wapperende pagina’s nu mee op de fiets?

Ik hoop dat het gelukt is. Ze zullen toch wel een creatieve oplossing hebben gevonden?

 

 

Deze activiteit werd mede mogelijk gemaakt door Polare Eindhoven, Stichting Emmaus en de Karel Vermeeren Stichting.

Meer ideeën van Loes Vork vind je op www.boekselen.nl

Wat anderen zeggen

  1. Sabine Plamper januari 20, 2015 at 11:43 pm

    Beste Marijke, Wat een goed verslag! Mooi om het zo bijna mee te maken 🙂
    Hen je al gehoort van Het Atelier van Licht? Komt naar Eindhoven en heeft nu locatie ….
    Groet van Sabine

Geef een reactie